Op deze pagina vindt u programma's en achtergrondinformatie over evenementen in de Mozes & Aäronkerk

24 december 19.00 uur (kerk open: 18.00 uur)

20e 'Interreligieuze' kerstavondviering

Geen kaarten nodig. Toegang is vrij.
Bijtijds komen raden wij aan; de plaatsen zijn vrij en er kan niet gereserveerd worden
De viering duurt tot ongeveer 20.30 uur. Daarna kunt u nog nablijven bij een glaasje glühwein en een snee kerstbrood tot 21.30 uur.

Voor kinderen tussen 4 en 12 jaar is er tijdens de viering een programma in het naastgelegen Mozeshuis. De kinderen maken het begin en het slot van de viering in de kerk mee. Er is geen crèche en daarom het dringend verzoek om kinderen onder de 4 jaar thuis te laten.

Thema: 'Omzien naar elkaar'

Leiding: Cor Bon, directeur Mozeshuis/Mozes & Aäronkerk

Bijdragen

christelijk ds Nico ter Linden (kerstverhaal)
joods Petra Katzenstein met David de Vries (gitaar)
islamitisch Abdulwahid van Bommel
boeddhistisch Adi Ichsan
hindoeïstisch pandit I. Raghoebarsing

muzikaal: Karel Blok, orgel en vrouwenkoor 't Zingt Geheid o.l.v. Mirjam Boers
Eric Windhorst (doedelzak) ter verwelkoming op de stoep

'Kerstmis is een feest voor iedereen'

Na de grote restauratie van de kerk in 1989/1990 heeft Jan Ruijter, coördinator van het Mozeshuis van 1980 tot 2005, in 1990 het initiatief genomen voor een speciale kerstavondviering georganiseerd door het Mozeshuis. In 2005 is zijn opvolger Cor Bon hiermee verder gegaan. Dit jaar is het de twintigste. Hoewel we nog regelmatig telefoontjes krijgen 'hoe laat de kerstnachtmis begint' is het geen rooms-katholieke viering met eucharistie rond twaalf uur. Er is ook gekozen voor een tijdstip dat afwijkt van de kerstavondvieringen in kerken waar een parochie of kerkelijke gemeente het hele jaar door kerkt. Met het lezen van het geboorteverhaal van Jezus Christus uit de bijbel, het zingen van kerstliederen en het spreken over een thema dat aan kerst is verbonden is het een 'gewone' kerstviering. Met één groot verschil: net zoals het Mozeshuis door het hele jaar met moslims, joden, boeddhisten, hindoes en humanisten contact heeft (zie bijv. onze activiteiten voor het Charter for Compassion op deze site of een cursus Wereldreligies) geven zij ook hun bijdrage tijdens deze kerstdienst. Weten van elkaar en welkom zijn bij elkaars feesten vindt het Mozeshuis belangrijk in Amsterdam. Interreligieus heet de viering, maar de term, anders dan bijv. bij interreligieuze dialoog, heeft hier een algemene betekenis. Het gaat niet om een interreligieuze kerst. Dat is en blijft een christelijk feest. Maar het gaat er wel om dat thema's die aan kerst verbonden zijn, zoals vrede op aarde, licht, verdraagzaamheid, saamhorigheid ook in andere religies en levensbeschouwingen hun plek hebben. Waarom zouden we daarover met kerst niet van elkaar kunnen horen? Wat vrede in de islam betekent, licht in het hindoeïsme, verdraagzaamheid in het boeddhisme. Of zoals dit jaar het thema is 'Omzien naar elkaar'. Zo reflecteert de kerstavondviering wat het Mozeshuis het hele jaar belangrijk vindt. Jarenlang zorg om mensen met aids in het Mozeshuis met cursussen en symposia Lering uit aids maakte dat ook in de kerstviering daar aandacht aan werd besteed. We zagen de betrokkenen bij de hiv en aids problematiek ook met kerst. Je inzetten voor dak- en thuislozen met de mensen van de Landelijke Vereniging Thuislozen die dit jaar hun 25 jarig bestaan vierden? Niet alléén met kerst, het hele jaar, dus óók met kerst. De eerste viering in 1990 had zelfs als ondertitel 'Voor mensen in lompen en in smoking' ,.Daklozen die bij het Stoelenproject sliepen, zaten op kerstavond hier in de kerk en lazen hun speciale kerstgedichten voor. Net zoals in het kerstverhaal arme herders 'in lompen' en rijke koningen 'in smoking' (de toenmalige variant althans) naar het kind in de stal kwamen. Witte Illegalen, die we in het Mozeshuis al jaren kenden, kwamen een keer op kerstavond hun zaak bepleiten, maar zongen even later weer mee met Stille Nacht. Met het lijflied van de kinderen van de Sint Antoniusschool uit de Nieuwmarktbuurt 'Kerstmis is een feest voor iedereen! Voor allemaaaaaal, voor alle mensen' werd de dienst samen met de kinderen meestal besloten. Dit jaar is er met thema Omzien naar elkaar aandacht voor het Handvest voor compassie (Charter for Compassion) op 12 november alhier gepresenteerd.

Geen party zonder afterparty en dat is ook hier. Na de viering blijft bijna iedereen nog even voor kerstbrood en glühwein, die de erwtensoep van het Leger des Heils inmiddels heeft vervangen.

Een heel divers publiek blijkt dit begin van kerst aan te spreken. De kerk zit soms al ruim voor de aanvang vol. In de Mozes & Aäronkerk vinden we dat kerstmis een feest voor iedereen mag zijn en we hopen dat velen zich door deze formule laten aanspreken. (hk)

geweest:

8 december Herdenking Decembermoorden Suriname
31 oktober zaterdag Symposium over Dag Hammarskjöld en zijn boek Merkstenen
20 juni t/m 8 juli Expositie Overslaande Vonken, de nalatenschap van Herman Ysebaert (ook actief in de Mozes & Aäronkerk)

8 december 2009 20.00 uur

Herdenking Decembermoorden Suriname (1982)

Comité Herdenking Slachtoffers Suriname
p/a Oostervenne 75 1444 XC Purmerend 06-10736353 romeoho@gmail.com

p e r s b e r i c h t
Herdenking van de slachtoffers van de Decembermoorden in Suriname
8 december 2009 in de Mozes & Aäronkerk Amsterdam

Dit jaar is het 27 jaar geleden dat op 8 en 9 december 1982 15 Surinamers door het toenmalige militaire regime in Suriname onder leiding van Desi Bouterse werden gemarteld en doodgeschoten. Dat wordt net als ieder jaar a.s. dinsdag 8 december herdacht in de Mozes & Aäronkerk in Amsterdam met een herdenking bij het monument en een programma van sprekers in de kerk. De herdenking begint om 20.00 uur. Voorafgaand hieraan is er vanaf 18.00 uur een stille fakkelwake voor het consulaat-generaal van Suriname aan de De Cuserstraat 11 in Buitenveldert.

Sinds 1992 siert de herdenkingsplaquette met de 15 namen de zijmuur van de Mozes & Aäronkerk. Daarop staat het motto van de nabestaanden Slechts in gerechtigheid berusten. Het proces tegen de vermoedelijke daders dat op 30 november 2007 in Paramaribo begon gaat zeer langzaam. Maar de zorgvuldige wijze waarop onderzoek wordt gedaan biedt hoop. Zo kreeg op 1 en 2 december een tweede groep betrokkenen uit Nederland de gelegenheid in de rechtszaal een getuigenis af te leggen. Er is daarom nog steeds vertrouwen dat justitie in Suriname het proces tot een goed einde zal voeren. De schanddaden van het toenmalig militair regime mogen niet ongestraft blijven..

De herdenking in de Mozes & Aäronkerk aan het Waterlooplein in Amsterdam op dinsdag 8 december a.s. begint om 20.00 uur met het leggen van bloemen bij het monument aan de zijmuur van de kerk. Daarna (vanaf 20.15 uur) wordt in de kerk kort gesproken door nabestaanden, politici en andere betrokkenen. Daarnaast enkele muzikale optredens. Voorafgaand aan deze herdenking is er om 18.00 uur (verzamelen 17.45 uur Amstelveenseweg hoek De Cuserstraat in Buitenveldert.) een stille fakkelwake voor het Surinaamse Consulaat aan de De Cuserstraat 11

Sprekers in de Mozes & Aäronkerk

Als nabestaanden
o.a. Nirmala Rambocus (vanuit Suriname), Romeo Hoost,

Wilfred Lionarons, oud-eigenaar en oud-hoofdredacteur De Vrije Stem (Suriname)
Het gebouw van de krant De Vrije Stem in Paramaribo werd in de nacht van 7 op 8 december 1982 door de militairen opgeblazen. Lionarons ontsnapte aan arrestatie en hoogstwaarschijnlijk de dood, omdat hij toen aan een conferentie in Miami in de Verenigde Staten deelnam.

Mr. G. Spong, oud-adviseur van de Surinaamse regering inzake het proces van de Decembermoorden.

Tweede Kamerleden
Kathleen Ferrier (Tweede Kamerlid CDA)
John Leerdam (Tweede Kamerlid PvdA)

Frans Weisglas (oud-voorzitter Tweede Kamer VVD)

Cor Bon, directeur Mozeshuis / Mozes & Aäronkerk

Muzikale medewerking: Denise Jannah en Raj Mohan en band; Jimmy Zebeda (zang) en dochters met 'Brave Brothers' , ode aan de slachtoffers van 8 december 1982
Marlon Tjon A Kong (trompet)

Het Comité Herdenking Slachtoffers Suriname roept ieder op, die zich met Suriname verbonden weet, aan de jaarlijkse herdenking van de slachtoffers mee te doen.

Programma dinsdag 8 december 2009:
18.00 uur Stille fakkelwake voor het Surinaamse consulaat-generaal aan de De Cuserstraat in Amsterdam-Buitenveldert. ( verzamelen vanaf 17.45 uur De Cuserstraat/hoek Amstelveenseweg bus 170/172 vanaf CS)

20.00 uur Leggen van bloemen en opsteken van kaarsen bij het monument met de namen van de 15 slachtoffers van de Decembermoorden aan de zijmuur van de Mozes & Aäronkerk.

20.15 uur - 21.30 uur Herdenkingsbijeenkomst in de Mozes & Aäronkerk

Informatie over dit bericht
bij de voorzitter van het Comité Herdenking Slachtoffers Suriname
Romeo Hoost 06-10736353 of Hans Koster (Mozeshuis) 020 - 6221305

Het Comité Herdenking Slachtoffers Suriname is opgericht als comité n.a.v. de moorden van 8 en 9 december 1982 in Paramaribo, maar zet zich in voor alle slachtoffers die door toedoen van het toenmalig militair regime in Suriname zijn omgekomen.

Amsterdam, 3 december 2009

De Mozes & Aäronkerk, Waterlooplein 207 Amsterdam, staat tegenover het Stadhuis/Muziektheater. Bereikbaar met metro of sneltram 51 (2 minuten van het CS), tram 9 en 14. In de buurt van de kerk zijn verschillende parkeergarages.

31 oktober zaterdag 10.00 - 15.30 uur

Symposium over Dag Hammarskjöld en zijn boek Merkstenen

Lezingen, workshops en muziektheatervoorstelling

Als Dag Hammarskjöld, secretaris-generaal van de VN, in 1961 om het leven komt bij een vliegtuigongeluk, blijkt dat hij al vanaf zijn jonge jaren een geestelijk dagboek heeft bijgehouden, Merkstenen. Deze merkstenen markeren zijn zoektocht in het leven en laten iets proeven van zijn rijke innerlijke weg. Die 'weg naar binnen' blijkt voor hem ook een 'weg naar buiten' te zijn. Zijn innerlijke worsteling brengt hem tot het aanvaarden van zijn verantwoordelijkheid voor de samenleving. Deze dag voert u binnen in zijn rijke binnenwereld. Met lezingen door dr Jos Huls en Monica Bouman (schrijfster van 'De Levensweg van Dag Hammarskjöld') met workshops en een muziektheatervoorstelling door het gezelschap ImpAkt. Deze dag vindt plaats in de Mozes & Aäronkerk, aan het Waterlooplein in Amsterdam. Het is gezamenlijke activiteit van het Mozeshuis, het Ignatiushuis, La Verna, het IKON-pastoraat en Wellnessvoordeziel. Medewerkers van deze instellingen geven een bijdrage in de workshops. (In Mozaïek van september staat een gesprek met Jos Huls over Hammarskjöld)

Dit symposium wordt mede mogelijk gemaakt door een bijdrage van Kerk en Wereld.

Datum: zaterdag 31 oktober 2009
Tijd: 10.00 - 15.30 uur
Kosten: hele dag : € 25,-
Theatervoorstelling los (v.a. 14.00 uur) : € 10,-

Programma:
9.30 Inloop, inschrijving en betaling

10.00 Woord van welkom
10.10 Dr Jos Huls
10.50 Monica Bouman
11.30 Pauze
11.45 Diverse workshops (worden nog bekend gemaakt)
13.15 Lunchpauze (in de kerk zijn broodjes e.d. verkrijgbaar)
14.00 Spiritueel muziektheater De weg naar Binnen door het muziektheatergezelschap ImpAkt gebaseerd op Merkstenen: Mijnheer en mevrouw Wormeneter op ontdekkingsreis naar hun bestemming.
15.30 Einde programma.

Opgave: Door een mailtje of kaartje met naam en volledige adresgegevens te sturen aan receptie@mozeshuis.nl of Mozeshuis t.a.v. Hammarskjöld symposium Waterlooplein 205 1011 PG Amsterdam
Betaling: Aan de kerk op de dag van het symposium.

Muziektheater ImpAkt

bestaat uit professionele musici die zich hebben toegelegd op het ten gehore brengen van eigentijdse klanken. Zij alle aspecten van het menselijk leven aan bod komen, samengesmeed tot een verhaal met uitersten. ImpAkt gebruikt zowel traditionele als experimentele muziekinstrumenten en schept voor elk project een eigen instrumentarium. Naast instrumentale en vocale klanken is het natuurlijke geluid van materialen en de menselijke stem belangrijk.

De weg naar binnen

wil laten zien dat er tegenover de buitenkant van de politiek, de economie, de wetenschap, de totale samenleving bij iedere mens een weg naar binnen is. Dag Hammarskjöld heeft dat op een bijzondere wijze gedemonstreerd. Dit gegeven zal telkens geactualiseerd moeten worden. Het libretto bestaat uit een tweegesprek. Het is geschreven op basis van 'Merkstenen'aangevuld met teksten van Johannes van het Kruis en Thomas à Kempis. Naast muziek zijn er film- en fotoprojecties op wanden en pilaren en zo wordt de kerk daardoor een integraal deel van het kunstwerk.

20 juni t/m 8 juli maandag t/m woensdag 13.00- 17.00 uur en zaterdag 12.00 - 15.00 uur

* Overslaande vonken - de nalatenschap van Herman Ysebaert (1928-1975), beeldend kunstenaar en speels activist Kijkdozen, foto's, documentatie en een kleine selectie van atelierwerk van Herman Ysebaert, Toos Koedam en Jan Koperdraat. Zie ook www.overslaandevonken.nl

OVERSLAANDE VONKEN

Ter nagedachtenis aan de beeldend kunstenaar Herman Ysebaert (Sint Niklaas 1928 - Amsterdam 1975) vond dit jaar een expositie plaats die een licht werpt op zijn elan als beeldend en speels activist, de tijdgeest waaraan dit elan mede ontsproot en de gedaantes waarin deze bevlogenheid zich vandaag de dag vertoont. Deze expositie was te zien in de Oosterkerk (17 mei - 16 juni ) en de Mozes en Aäronkerk (20 juni-8 juli) plaats.

Vanaf de jaren zestig…

Vertrekpunt van "Overslaande Vonken" is een bijzondere alliantie die de ex-roomse heiden Ysebaert eind 1967 aangaat met de hervormde predikant Gustaaf Prast en het kritisch katholieke kunstenaarspaar Jan Koperdraat en Toos Koedam. Eerder dat jaar formeert Prast vanuit zijn baan bij de Hervormde Jeugdraad het Komité Vredesweek Amsterdam, een bundeling van meer dan twintig organisaties die zich verzetten tegen de nu al tien jaar woedende Vietnamoorlog en de oorlogen in Afrika. In september komt in de Westerkerk de eerste Vredesweek tot stand: een actie-symposium met preken, lezingen, politieke toespraken, fora, debatten, werkgroepen, gelieerde activiteiten op acht andere locaties, iedere avond een 'vredesmarkt' met tal van stands en acts, en een verkooptentoonstelling van kunst tegen oorlog georganiseerd door het Kunstenaarskomité Amsterdam, waarin Herman Ysebaert zitting heeft. Jan Koperdraat is een van de exposanten. De kennismaking tussen de drie kunstenaars en de sprankelende predikant is een feit. Aangevuurd door de onvrede over de traditionele kerstviering bij de leerlingen van de MULO waar hij als godsdienstleraar werkt, besluit Gustaaf Prast vervolgens samen met collega-predikant Anton Dronkers een Antikerstviering in een schuilkerk aan de Oudezijds Voorburgwal te beleggen, die de uitgeholde kerstgedachte en de uitblijvende stellingname van de kerk tegenover oorlog op de korrel neemt. Hij betrekt Herman Ysebaert bij deze manifestatie vanwege zijn naam als spreker bij de maandelijkse betogingen tegen de Vietnamoorlog, en de centrale rol die hij een jaar eerder heeft gespeeld in een artistiek vormgegeven kerstmars tegen de oorlog. Ook Jan Koperdraat levert een belangrijke artistieke bijdrage aan deze alternatieve kerstavond. In 1968 sluit Toos Koedam zich aan bij de vormgevers die Prast flankeren. Er volgen nu nog twee gezamenlijke Vredesweken, in een tent op het Museumplein en in de Mozes en Aäronkerk: met monumentale collectieve schilderingen waaraan velen meewerken, en plastieken van Toos Koedam. Ook volgen nog twee groter opgezette, nu door het Komité Vredesweek Amsterdam verzorgde Antikerstvieringen in Paradiso, met vele bijdragen van beeldende kunstenaars, dichters en schrijvers. Begin jaren zeventig komt de samenwerking abrupt tot een einde, wanneer een ontstemde Hervormde Jeugdraad Prast ontslaat en de leden van deze alliantie ieder huns weegs gaan.

Het hierboven geschetste wordt gepresenteerd in kijkdozen, aangevuld door teksten, andere beelddocumentatie en een kleine selectie uit het atelierwerk van de drie kunstenaars.

Daarnaast komen nog twee andere bijzondere actieverbanden van Herman Ysebaert aan de orde. Ten eerste een door hem bij elkaar gesprokkelde groep Amsterdamse kunstenaars, onder wie Ger Lataster en Jan Sierhuis, die samen met de Gentse groep 'Nieuwe Roccoco' o.l.v. Frank Liefooghe een rol papier van 210 x 1,50 m met acryl beschildert, teneinde deze in januari 1968 (met instemming van directeur Edy de Wilde) op ceremoniële wijze rond het Stedelijk Museum te wikkelen om muurruimte te scheppen voor diegenen die er niet in mogen. Het werk reist na enkele dagen opgerold af naar Gent voor een aansluitende expositie met dezelfde actiewaarde.

Ten tweede is daar het in 1969 opgerichte schilderscollectief 'Kukeleku', dat naast bijdragen aan politieke manifestaties de taak op zich neemt de stadsbewoners te leren dat ze allemaal creatief zijn en gelukkiger zullen worden wanneer ze dit uitleven. Het collectief opereert vooral vanuit buurthuizen en scholen, waar het 'blind tekenen' en een ter plekke gezamenlijk verzonnen 'liegverhaal' als methode wordt gebruikt om de creativiteit der stedelingen wakker te kussen, resulterend in een (nu alweer goeddeels verdwenen) hoeveelheid muurschilderingen van buurtbewoners in het centrum van Amsterdam. Kukeleku bestaat na Hermans dood nog zes jaar. De documentatie van deze twee onderwerpen wordt omlijst door enkele werken van betrokken kunstenaars. Verder zullen foto's van Cor Jaring en Koen Wessing en andere tijdsdocumenten een algemenere indruk geven van het speelse activisme in deze periode. De nog levende getuigen zullen aan het woord komen bij de openingsmanifestaties en bijdragen op papier leveren in de catalogus.

… Naar de wereld van nu

In het hedendaagse onderdeel van de expositie worden tien initiatieven gepresenteerd die zich in het heden met speelse, beeldende, poëtische vormen van activisme bezighouden. Zo presenteren wij de Zwitserse kunstenaar Moritz Ebinger, die steeds op zoek is naar ingrepen in de openbaarheid, het Mobiele Naaiatelier, dat op allerlei plaatsen opduikt om ieders kleding te verfraaien, de componist/violist Merlijn Twaalfhoven, die met zijn stichting La Vie sur Terre muzikale happenings initieert, en de Bosniër Senad Alic, kunstenaar/cartoonist en organisator van feestelijk activisme. De meeste deelnemers zullen ook een rol spelen in de openingsmanifestaties.

Terug naar beginpagina